zaterdag 11 februari 2017

Puberende puppy in huis | Mamablog met humor

De hormonen gieren bij ons door het huis. Dit is niet het gevolg van een spontane zwangerschap en bij mijn meisjes zal de puberteit hopelijk nog een jaar of acht op zich laten wachten. Nee, het betreft de hormonen van puppy Sammie. Die heeft recentelijk– hoe zeg je dit netjes- zijn piemeltje ontdekt.

Hond in puberteit

Vanaf vijf maanden kunnen hondjes al in de puberteit komen. Dit uit zich vaak in ander gedrag en een verminderde gehoorzaamheid. Maar het belangrijkst aspect is toch de interesse in het vrouwelijk ras.



Rijgedrag van honden

De interesse van Sammie beperkt zich niet tot teefjes, ook mijn oudste dochter, de knuffels en ik moeten het ontgelden. Regelmatig probeert Sammie met twee pootjes mijn arm in een soort van houtgreep te nemen om vervolgens een serie zwoele salsa-bewegingen in te zetten. Dit gedrag noemt men ook wel: rijgedrag/
Het is uiteraard de bedoeling om dit soort gedrag zoveel mogelijk in de kiem te smoren, dus weet ik niet hoe snel ik hem van me af moet duwen. Subtiel werkt hier niet, want daar wordt meneer alleen maar meer opgewonden van, maar een fixe duw geeft meestal het gewenste resultaat.


Jonge hond met kinderen

Tips hond bij kinderen

Bij mijn dochters is het een ander verhaal. Die vinden het reuze grappig dat Sammie tegenwoordig een hip dansje doet en moeten er smakelijk om lachen als Sammie tegen hen aan beginnen te dansen. 

In een onbewaakt moment had Sammie laatst het stokpaardje van de jongste te pakken. Mijn meiden gierden het uit: “Kijk mama, Sammie kan paardrijden”. Ik zag het met lede ogen aan. 


Instructie voor kinderen

Uiteraard heb ik al talloze malen tegen mijn meisjes gezegd:

  1. Sammie mag dat niet.
  2. Je moet “NEE” tegen hem zeggen.
  3. Als je niets doet, wordt hij namelijk steeds wilder.
  4. Je moet Sammie van je afduwen.
  5. Dat Sammie de baas wil spelen. En dat zij de baas zijn van Sammie en niet andersom.


Rijgedrag opvoedkundig verantwoord uitleggen

Maar het maakte nog steeds niet veel indruk. Er was dus grover geschut nodig om de boodschap aan te laten komen, maar hoe ik dit ging verwoorden wist ik nog steeds niet. Hoe leg je op educatief verantwoorde wijze uit aan een meisje van zes en 3 dat Sammie tegen hen aan “danst” omdat hij daar opgewonden van wordt? Ik was er nog niet uit.



Rijgedrag en castratie

Toen mijn dochter weer luid grinnikend op de bank zat met Sammy tegen haar aan, was de maat vol.  

Ik legde voor de zoveelste keer uit dat Sammie dat niet mocht doen en dat hondjes dat niet mochten doen en dat als Sammie dat zou blijven doen we …. zijn piemeltje eraf zouden moeten knippen……..OEPS. Oftewel castratie in kindertaal. 

Het was eruit voordat ik het wist. En o ja, dat dat natuurlijk wel heel zielig zou zijn. Voor mijn dochter bleek het echter een heel plausibel argument, en ze duwde Sammie meteen van haar af.

Overleg met partner

Puberende pup

Toen ik later die avond naast mijn wederhelft in bed lag, vertelde ik hoe ik de kwestie had aangepakt. Die was NOT amused. 
Komt misschien ook omdat hij mijn opmerking meer in zijn kruis voelde dan de vrouwelijke bewoners van ons huis. 


Wat houdt castratie in?

 Na een hele discussie over wat castratie inhoudt ( jaaaaaa, ik weet dat dat de balletjes betreft en niet het piemeltje), snerende opmerkingen in de trant van: “ga je ze de volgende keer zeggen dat we zijn pootjes er af gaan hakken”. Voelde ik me toch wel wat bezwaard en een enigszins ontaarde moeder. Zou ik nu het tere kinderzieltje van mijn dochter voor eeuwig beschadigd hebben?


"Puppy rijden afleren" op Google

Als je op google zoekt op “puppy rijden afleren” vind je de nodige info. Jonge honden spelen schijnbaar zo samen om de sociale interactie te leren. 

De meeste pups spelen hiermee om de beurt een spel van dominantie en verplaatsen zich daarna in de onderdanige rol. Dit zodat ze samen kunnen leren hoe de socialisatie in een roedel werkt. 

Om het rijden af te leren, moet je duidelijk “NEE” zeggen als het gebeurt. Blijft je hond het toch doen, dan wordt je geacht je om te draaien en de hond te negeren. (negeren lijkt mij overigens wel moeilijk als de pup, terwijl je je omdraait, gewoon vrolijk doorgaat met rijden)

Puppy en rijgedrag

Als je zoekt op “puppy rijden kinderen uitleggen”, vind je een serie dramatische verhalen, maar geen pedagogisch verantwoorde uitleg van “rijden”. 

Tot die tijd zullen we het dan toch maar met mijn “piemelknip” opmerking moeten doen. Overigens heb ik het argument niet meer hoeven te gebruiken. Ze duwt Sammie voortaan zelf van zich af, zelfs zonder verwoestende kinderzieltjesopmerking.

En ze leefden nog lang en gelukkig.........| Mamablog met humor

Er was eens.......een lief meisje dat niets liever deed dan zich als een wonderschone prinses te verkleden.

Favoriete rol als prinses

Iedere dag na school rent mijn oudste dochter thuis meteen de trap op, trekt haar kleren uit en vervolgens één van haar vijf prinsessenjurken weer aan. Een sjaal van mama fungeert als sluier. Glittertas erbij, lippenstift op en ze is er helemaal klaar voor om zich in haar favoriete rol onder te dompelen.

Prinsessenritueel op zaterdag

Op zaterdag hoeft ze niet naar school, dus begint het prinsessenritueel al 's ochtends vroeg. Afgelopen zaterdag was het weer zover. Prinsessenoutfit aan en de lipjes parmantig gestift. Als een echte royal liep mijn dochter sierlijk de trap af. Helaas zat er beneden geen prins op haar te wachten, terwijl er volgens mijn dochter toch echt een prins in het sprookjesverhaal moet zitten. Wat nu?


De rol van charmante prins

Aangezien mijn lief mocht uitslapen en ik deze ochtend de kinderen bezighield, werd ik gevraagd om de rol van stoere en charmante prins op me te nemen.


Het sprookje van de prins en de prinses

Het sprookje speelde zich als volgt af. De prins was druk bezig het aanrecht op te ruimen en koffie te zetten. Toen zag hij opeens een wonderschone prinses voorbij schrijden. Eén blik op haar, een klein dansje samen en warempel, hij wilde meteen met haar trouwen.

Een verdwenen prinses

Helaas was de prinses op mysterieuze wijze ineens verdwenen. De prins zocht en zocht, maar kon haar nergens meer vinden. 

Gebroken door zijn verdriet plofte de prins op de bank en dronk zijn koffie. Totdat hij plotseling ergens in de verte de prinses zag lopen. Hij wist niet hoe snel hij van de bank af moest komen. 


Een aanzoek van de prins


Hij haastte zich naar de prinses, knielde voor haar neer en zei de volgende magische woorden: "Lieve, lieve prinses, ik vind je zo lief en mooi, zou je met mij willen trouwen?". Dat wilde de prinses wel. Het aanstaande huwelijk werd bezegeld met een kus en een dikke knuffel. 

Het werd tijd voor een tweede kop koffie, dus de prins liep naar de keuken om een heerlijk kopje Nespresso te maken. 

Een dode prinses


Toen hij terugliep naar de bank zag hij dat er iets vreselijks was gebeurd. De prinses lag roerloos op de speelgoedkist zonder enig teken van leven. De prins deed alles wat in zijn macht lag om de prinses weer tot leven te wekken, maar zijn pogingen waren tevergeefs.


Het wonder van de liefdeskus


Gebroken door het zware verlies van de liefde van zijn leven, besloot de prins nog een laatste poging te wagen en gaf de prinses een echte liefdeskus. De prinses ontwaakte gelukkig meteen uit haar diepe slaap. De prins en prinses vlogen elkaar in de armen..... en ze leefden nog lang en gelukkig.

Met kids naar het bos | Mamablog met humor

Afgelopen zondag was het heerlijk weer om te gaan wandelen in het bos. Papa was druk in de weer met een verbouwing op de zaak dus de meisjes hadden de dag voor onszelf. 



Met kids en hond naar het bos

Ik laadde de kids en puppy Sammie in de auto en reed naar het bos. Heerlijk om te genieten van de eerste zonnestralen die door de blaadjes van de bomen schijnen en de frisse boslucht. Krakende blaadjes onder je voeten. Aan iedere hand een kinderhandje en lopen maar.


Moois uit het bos verzamelen

Mijn kids kunnen het bos waarderen, maar wandelen is niet echt een hobby van ze. Dit betekent dat mama haar fantasie moet laten werken om ze te laten lopen. Ik neem altijd een zak mee, waar we de mooiste dingen uit het bos kunnen verzamelen om later een knutselwerk van te maken. Een blaadje hier, een eikeltje daar. Mijn kinderen vinden het geweldig. Om de minuut roept een kind enthousiast "Mama, kijk eens hier". Na de nodige “oehhh”s” en “ahhh”s” mag het item aan de zak worden toegevoegd en lopen we weer een stukje verder.

Sprookjes in het bos

Sprookjes doen het ook goed. Boomstronken met gaten erin zijn elfenhuisjes en in paddestoelen wonen kabouters. Natuurlijk moeten we altijd even luisteren of er iemand thuis is.

Dieren spotten in het bos

Dieren spotten is tricky. De aandachtspanne van kinderen is kort en als er na vijf minuten geen dier verschijnt is het spelletje niet meer leuk. Maar waarempel wij zagen maar liefst twee eekhoorntjes voorbijlopen.

Loslopende honden in het bos

Een ander attractie zijn alle hondjes die in het bos lopen. Met name hondje Sammie kan zijn geluk niet op. Iedere hond die we tegenkomen wordt uitvoerig geïnspecteerd. Dan volgt er een soort van tikkertje waarbij de honden elkaar bij toerbeurt achterna rennen. Gelukkig luistert Sammie tegenwoordig redelijk en na een minuut of vijf kunnen wij de route weer vervolgen. Totdat hij een ander hondje tegenkomt en dan begint het hele spel opnieuw.


Opladen in de natuur

Na zo'n dag in het bos voel ik me volledig opgeladen. De kids en Sammie zijn moe en voldaan van de wandeltocht dus de rest van de zondag heb ik geen kind aan ze. 

Nou maar hopen dat het weer volgend weekend ook een beetje meewerkt. Kunnen we weer lekker naar het bos.

woensdag 8 februari 2017

Help, mama komt haar ex tegen! | Mamablog met humor

Ken je dat? Dat je een ex altijd net tegenkomt op het moment dat het het minst uitkomt?
Afgelopen weekend had ik zo'n dag. Genietend van het zonnetje besloten de kids en ik een bezoekje aan de plaatselijke speeltuin te brengen. Omdat ik enigszins achterliep met de was, was mijn enige optie om aan te trekken een spijkerbroek van alweer een aantal jaartjes terug. Ik trok mijn oude sneakers erbij aan, want we gingen immers naar de speeltuin, geen optutpraktijken nodig. De kinderen zagen er redelijk uit, want aangekleed door hun vader die ook verantwoordelijk was voor het kapsel van beiden. Need I say more.
Na een uitvoerige schommelsessie besloten de kids en ik richting de glijbaan te gaan. Opeens hoorde ik een enigszins bekende stem zeggen: "Hey, jij ook hier met het gezinnetje?" Ik keek omhoog en zag een ex uit mijn verleden. We wisselden een paar woorden, waarna hij samen met vrouw en kids verder liep richting schommels.
De vrouw was gestoken in een hip rokje met kekke wedges eronder en ook de kinderen zagen eruit om door een ringetje te halen. Ik was me er opeens pijnlijk bewust van hoe ik eruit zag. In ieder geval meer dan anders, maar dat was ook geheel te wijten aan het verleden dat ik met mijn ex deelde.
Het was in een tijd dat ik nog superslank was en altijd piekfijn verzorgd de deur uitging. Mijn ex en ik deden in de avonduren niet veel meer dan buiten de deur eten, borrelen en uitgaan. Mijn oude liefde was nogal gefixeerd op uiterlijkheden. Hij wuifde mij met grote regelmaat complimentjes toe over mijn outfit, stralende lach, strakke figuur of wvttk.
Het was een gezellige tijd, maar in alle eerlijkheid was de relatie behoorlijk oppervlakkig. Uiteindelijk had ik toch behoefte aan wat meer diepgang en nam ik afscheid van de relatie en van hem.
In de jaren die daarop volgden ben ik hem slechts enkele keren tegengekomen. In de kroeg, waar hij vertelde dat hij een nieuwe liefde aan de haak had geslagen. Ik was toen al lang en breed gelukkig met mijn lief. Via via heb ik nog vernomen dat hij inmiddels een kind had gekregen. En daarna nooit meer iets gehoord.
En daar stond hij ineens recht voor mij in de speeltuin. Eerlijk is eerlijk, hij had in de loop der jaren ook wat meer buik ontwikkeld en zijn haargrens was behoorlijk opgeschoven. Misschien had hij wel hetzelfde gevoel als ik. En vroeg hij zich af waarom hij zich de afgelopen weken niet wat vaker in de sportschool had laten zien. En waarom hij net die dag zijn haar niet strategisch met wat gel naar voren had gekamd.

Paardenmeisjes | Mamablog met humor

Wie kent ze niet? Paardenmeisjes...
Meisjes in de leeftijd van 9 tot een jaar of 16 die alleen maar met paarden bezig zijn. Naast de gebruikelijke paardrijlessen en dressuurwedstrijden, spenderen zij ieder vrij uurtje in de manege, bij voorkeur samen met de verzorgpony of - voor de echte geluksvogels- het eigen paard. De grote vakantie is niet compleet zonder ponykamp en alle tijdschriften over paarden vinden gretig aftrek.

Toen ik een jaar of twaalf was, was ik een echt paardenmeisje. Helaas moest ik na een jaar stoppen met paardrijden omdat het niet goed bleek te zijn voor mijn rug. Daarmee spatte ook de droom van een eigen verzorgpony uiteen (zover als een eigen paard durfde ik niet te dromen). Ik verloor de manege en de paarden uit het oog, tot een maand of twee geleden.
Ik was op zoek naar een sport die ik kon beoefenen naast het hardlopen. Ik besloot dat ik deze keer een sport zou uitzoeken die ik echt leuk vond. Nu vind ik sporten in beginsel niet leuk, dus dat bleek een hele opgave. Na lang wikken en wegen en een uitgebreide zelfanalyse, wist ik wat het ging worden: paardrijden. Blijkbaar zat dat paardenmeisje van vroeger nog steeds in mij.
En nu ben ik dus sinds een week of zes aan het paardrijden, met veel plezier! In mijn groepje word ik vergezeld van zes andere enthousiaste vrouwen van middelbare leeftijd. En wat blijkt, zij zijn ook allemaal eens een paardenmeisje geweest.
Niet alleen het paardrijden geeft me ontspanning. Ook de aanwezigheid van die lieve paarden met hun trouwe ogen kunnen mij bekoren. Tijdens een avondje manege kom ik helemaal tot rust.
Het was wel wennen in het begin. Na mijn eerste paardrijles in jaren liep ik letterlijk krom van de spierpijn, niet de gebruikelijke twee dagen, maar de gehele week. Ik was zo stijf dat ik mijn ene been moest helpen om over de andere been te slaan. Nogal vervelend, aangezien dat de enige positie is waarbij ik lekker zit.
Gelukkig ben ik inmiddels geheel spierpijnvrij na het paardrijden en heb ik de smaak te pakken.
Na een les of drie mochten we voor het eerst weer eens galopperen. Het paard waar ik op reed, Coco, galoppeerde met grote sprongen vooruit en het voelde heerlijk.
Tijdens de volgende les kon ik dus niet wachten totdat het tijd was om te galopperen. Helaas weigerde mijn paard om van draf in galop te gaan, hoe hard ik ook “Juh*” riep. Ook de laatste lessen bleken al mijn inspanningen tevergeefs.
Inmiddels heb ik begrepen, dat je door goed been- en handwerk je het paard de opdracht tot galloperen kunt geven. Je dient je paard met je ene been een schopje richting zijn lies te geven, terwijl je met je (andere) bovenbeen druk uitoefent op zijn buik. Tegelijkertijd dien je de teugels wat strakker aan te trekken.
Tijdens de afgelopen les waagde ik een poging. Terwijl ik tijdens het draven al moeite had om met mijn voeten in de beugels te blijven zitten, probeerde ik mijn ene been naar achteren te tillen om het paard op de gewenste plek het schopje te kunnen geven en met het andere been druk uit te oefenen en tijdens dit alles ook nog mijn evenwicht te behouden. Het zag er waarschijnlijk uit als een mislukte yoga-standje, maar dat boeide me niet. Alles om mijn paard Lorenz tot een galopje te verleiden. Lorenz bleek echter niet onder de indruk. Hij begon als een bezetene te draven, maar galop, ho maar! Ik hoop dat ik de komende week weer op Coco mag rijden, want dan ben ik van een stevig stukje galop verzekerd.
Mijn kids gaan inmiddels elke zaterdag richting manege voor de miniles. Ze vinden het superleuk en zijn al lang niet meer bang voor paarden, hoe groot dan ook.
Eenmaal daar zie ik weer dezelfde vertrouwde gezichten als tijdens mijn les. Blijkbaar is het paardenmeisjes-syndroom iets wat je als paardenmeisje graag doorgeeft aan je kinderen.

*Kreet uit Bibi & Tina, Netflix- paardenserie voor kinderen

Grappige uitspraken van je kind | Mamablog met humor




“Sexy butt”, “shake your ass” en “sexy sexy”. Nee, dit is geen blog over de welgevormde rondingen van mijn achterwerk en hoe ik daar dagelijks mijn lief mee verleid. Het gaat over de uitspraken die sinds een paar weken favoriet zijn bij mijn meisjes van drie en zes.

Iedere fase van opgroeien lijkt gepaard te gaan met een paar favoriete kreten en een hoop gegiebel. Tot voor kort hoorden wij vooral: poepscheet, plaskont en ander poep- en plasgeorienteerde vocabulaire.

Maar we zijn weer een fase verder en nu hebben de uitspraken een ander favoriet onderwerp:
Alles is opeens “sexy sexy”. Staat de kleinste met een nieuwe sprookjesjurk voor de spiegel is dat “sexy sexy”. Ook haar oudere zus is sexy. Het eten is tegenwoordig ook sexy, net zoals puppy Sammie (sexy Sammie) en zelfs Frozen moet eraan geloven (Elsa is heel sexy). Als je vraagt wat dat sexy dan betekent, krijg je een vaag antwoord.

Het schijnt dat kinderen de woordkeuze van hun ouders overnemen, maar waar dat “sexy” vandaan komt is mij een raadsel. In ieder geval niet uit mijn mond. Misschien dat mijn wederhelft stiekem voor de spiegel staat en zichzelf dan toeroept in deze bewoordingen, maar dat lijkt mij onwaarschijnlijk.

Wat betreft het “shake your ass, wash your ass” is mijn inbreng niet geheel te verwaarlozen. Wat wil je als je drie keer per week samen met je meisjes onder de douche staat. Een beetje humor zorgt meestal voor het gewenste doucheresultaat. Dus staan wij regelmatig, onder luid gezang van “Shake your ass, wash your ass” synchroon onze booties te schudden waarna de meiden zichzelf goed afsoppen. Ik weet niet of Mystikal blij zal zijn met onze verbastering van zijn hit “Shake ya ass, but watch yourself”, maar bij ons onder douche loopt het als een trein.

Het was mooi geweest als dit nummer alleen werd gezongen tijdens onze doucheactiviteiten, maar ze shaken hun ass nu te pas en te onpas, dus ook in de supermarkt en bij de slager op de hoek. Gelukkig vindt “het publiek” het over het algemeen wel schattig. En zolang ze alleen hun kontje erbij schudden en geen suggestieve blikken geven of een striptease erbij uitvoeren kan mama er nog steeds om lachen.


Ik ben heel benieuwd wat de volgende fase ons gaat brengen, ik houd je op de hoogte!

Ik ben 2500 euro rijker dankzij Tussen kunst & kitsch! | Mamablog met humor

Ik volg niet veel TV-programma's, zeg maar gerust geen. Sinds de komst van Netflix in ons huis, vermaak ik me met het binge kijken naar leuke series zoals Downtown Abbey, Breaking Bad, Suits of House of Cards.

Er is echter één grote uitzondering: het tv-programma Tussen Kunst & Kitsch. Ik vind het heerlijk om al die oude kunstwerken voorbij te zien komen. 
Vooral wanneer het kunstwerk veel waard blijkt te zijn terwijl het voor een paar euro is gekocht, kan mijn avond niet meer stuk.

Een bezoekje naar de uitzending van Tussen Kunst & Kitsch zat al al jaren in de planning. Uiteraard vergezeld door mijn wederhelft en alle curiosa en “antiek” die wij in de loop der jaren verzameld hebben.

Maar op de een of ander manier kwam het er niet van. Een eerdere speurtocht op internet naar kaarten bleek verloren moeite. Het programma is zo populair dat de kaarten binnen een week uitverkocht zijn. De concerten van Adèle zijn er niks bij.

Het was dan ook een geweldige verrassing toen ik van mijn lief op mijn verjaardag de felbegeerde toegangskaarten kreeg. Hij had zich al een jaar eerder (!) voor de nieuwsbrief ingeschreven en het papieren goud weten te bemachtigen, vier stuks maar liefst.
Ik moest wel een aantal maanden geduld hebben, aangezien ik in november jarig ben en de uitzending pas op 11 april plaatsvond.

En zo vertrokken mijn schatje en ik vorige week, samen met schoonzus en schoonvader vol verwachting naar het pittoreske Bergen op Zoom. De voorpret was al heerlijk geweest, want het zou toch maar zo zijn dat wij iets bij ons hadden dat vele duizenden euro's waard was.

Mijn schoonvader is een echte rasverzamelaar wiens favorietje uitje een bezoek aan de lokale kringloopwinkel is. Hij had een stuk of zes etsen, een schilderij en wat oude chinese bordjes bij zich. Allemaal aangeschaft voor kleine prijsjes tussen de 1 en 5 euro. Eigenlijk mag je bij Tussen Kunst of Kitsch maar drie items meenemen, maar volgens mijn schoonvader waren het sets, en hij mocht toch wel drie sets meenemen?

Mijn schoonzus had slechts twee oude tegeltjes en bij gebrek aan interessante items eens rondgevraagd in haar omgeving. Resultaat: een onooglijk soort van drieluik dat van ellende uit elkaar viel, geleend van de moeder van een collega.

Mijn lief en ik hadden ons netjes aan de zes items gehouden (3 per persoon) en namen het volgende mee: een antieke stoel, een chinese schaal van mijn ouders, een japanse pot gekregen van mijn schoonouders, een oud afrikaans masker, twee oude japanse beeldjes en houten “geisha” slippers.

Eenmaal binnen genoten we van een kopje koffie tussen de grijze massa (we haalden de gemiddelde leeftijd behoorlijk naar beneden) terwijl we vol spanning wachtten tot onze nummers werden afgeroepen. Eindelijk was het zover. Blijkbaar waren er meer mensen die zich niet aan de “drie items max, regel” hadden gehouden, want we zagen mensen met volgestouwde dozen en tassen.

Vol verwachting begonnen we onze taxaties bij de heer Joseph Estié, de expert in Europees porselein tot 1890 en meubelen.

Nog voor we onze spullen uitgepakt hadden, vertelde hij ons dat de stoel die mijn lief de gehele tijd had meegesjouwd een replica van een replica was. Daar moesten we allemaal smakelijk om lachen. Was pas het begin toch?

Het papier zat nog om de prachtige japanse pot, toen meneer Estié al opmerkte “rumpot, omstreeks 1890, 50 euro, zijn er echt héél véél van gemaakt”, om vervolgens twee seconden later te melden: Chinese schaal, jumangi (zo klonk het, wat hij precies zei weet ik niet meer) porselein, omstreeks 1870, 150 euro. Bij het zien van de Japanse beeldjes en het Afrikaanse masker kreeg hij een mysterieuze blik in zijn ogen en zei: “Hiervoor moet u naar de heer Polak”. Dat klonk hoopvol. Zou het dan toch?

Je moet weten, Jaap Polak is dé expert op alles buiten Europa. Hij zit dan ook regelmatig met Frits Sissing en gelukkige bezitter van een prachtig kunstwerk om de tafel om ons haarfijn de geschiedenis en details van het item te vertellen om het belangrijkste niet te vergeten: wat de waarde is.

We snelden de trap op met onze bijzondere kunstwerken en gingen op zoek naar de stand van meneer Polak. Wachtend in de rij liep de spanning nog hoger op.
En toen kon ik eindelijk de items waar ik al mijn hoop op had gevestigd op zijn tafel neerzetten. De antieke Japanse beeldjes die wij in een antiek/curiosazaak gekocht hadden en die toch minstens 400 jaar oud zouden moeten zijn. Die zouden toch wel minstens 2500 euro waard moeten zijn?

Ik zag mezelf al aan tafel zitten bij Frits. Tijdens de live-uitzending zou blijken dat mijn beeldjes een unieke vondst waren, zo één die je zelden tot nooit ziet.

“Die zijn nep, gemaakt voor het toerisme, ze zijn nog warm, net uit de oven”. Met deze woorden van de heer Polak spatte mijn droom uiteen. Ik was zo verbijsterd dat ik helemaal vergat te vragen waarvan ze dan precies namaak waren en uit welke tijdsperiode.
Het oude Afrikaanse masker was ook nep (“geen gaatjes, je hebt gaatjes nodig om als bosjesman het masker op je hoofd vast te binden”).
Mijn japanse Geisha slippers waren echt, uit de jaren '30 en waarschijnlijk door zeelui uit Japan meegenomen om aan het thuisfront te laten zien. Er was helaas niet echt een verzamelaarsmarkt voor, dus kregen ze een bescheiden taxatie van 75 euro.

En dat onooglijke ding van de moeder van de collega van mijn schoonzus? Was gewoon 500 euro waard met één kleine kanttekening. De kosten voor de restauratie lagen een stuk hoger.


Mijn schoonvader heeft het er het beste afgebracht van ons allemaal. Met een gemiddelde taxatie van 50 euro per item, heeft hij toch mooi zijn winst meer dan vertienvoudigd!