Posts tonen met het label kids. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kids. Alle posts tonen

maandag 27 februari 2017

Carnavalsdagboek van een mama | Mamablog met humor

Alaaf, het was weer gezellig tijdens Carnaval! Ik realiseer me dat het carnavalsfeest nog niet helemaal is afgelopen, maar voor deze mama is het na twee nachten en een middag wel genoeg geweest.

Zoals jullie misschien in mijn vorige blog Carnaval met kids hebben gelezen, ging ik vroeger stug door met feesten tot en met dinsdag, maar dat had ik nu niet overleefd. 

Het was sowieso een openbaring om na enkele jaren ook 's nachts weer met Carnaval op pad te gaan. In de afgelopen drie dagen heb ik het volgende geconcludeerd:


carnavaloutfit voor mama
3 mama's tijdens het indrinken 

1. Carnavalpakjes zien er nooit -maar dan ook nooit - uit als op de verpakking 

In ieder geval niet bij vrouwen die een kind hebben gebaard (Doutzen Kroes uitgezonderd). 
Want of te weinig ruimte bij de boobies of te veel ruimte bij de heupen, waardoor deze nog groter lijken dan ze al waren. 


uitgaan met moeders in stamkroega
Vijf veertigers in onze oude stamkroeg

2.Een groepsselfie maken zonder wallen of rimpels is een hele opgave, met alleen maar 35-plussers in de groep. 

Gelukkig was iedereen na een stuk of 20 fotomomentjes tevreden en werd er algemeen toestemming verleend om foto's op Facebook, Instagram en o ja deze blog te delen (dat laatste weet ik niet helemaal    zeker ;)


  3. Dat Carnaval kan leiden tot (o, zo leuk) puberaal gedrag


En dan bedoel ik natuurlijk het gezamenlijke indrinken, schminken, nagels lakken, tutten, outfits kiezen en het hiervoor genoemde selfies maken in veelvoud.
Als echte tieners werden we netjes voor de deur van de kroeg afgezet. 's Nachts om half vier belde ik mijn eigen vent uit bed voor een lift naar huis (Geen taxi te vinden in Goirle. Waar waren toch al die taxichauffeurs uit Rotterdam, Den Haag en Arnhem die in het Brabantse land hun zakken gingen vullen?*).  Kortom een flashback naar toen ik 16 was en nog thuis woonde. Thanks pap, voor het vele halen en brengen. 


4. Dat het uitdelen van zeepjes aan kids tijdens de optocht geen goed idee is. 


In onze groep waren er maar liefst 3 overenthousiaste jongetjes die het pakje aanzagen voor een lekker stukje witte chocolade en dus spontaan bellen begonnen te blazen. De verplichte lepel pindakaas deed gelukkig zijn werk (tip van de huisartsenpost). Media Markt Tilburg heeft in ieder geval mijn stem niet gekregen.


kindercarnaval in de keuken
De kids in de keuken tijdens de optocht -up to no good-

5. Dat ik echt niet meer zo goed tegen alcohol kan

En dat terwijl ik het bij wijn heb gehouden met zelfs wat frisjes tussendoor. Viel nog slechter dan de mix van bier, wijn, jägermeister, flügel, goldstrike en o ja, wodka-red-bull die ik vroeger moeiteloos tijdens carnaval naar binnen klokte. (Sorry pa en ma, voor mijn standaard antwoord dat ik echt maar drie wijntjes op had :-)) 


6. Dat ik inmiddels echt - maar dan ook echt- heel oud ben. 


Circa 70% van de mensen die ik 's avonds in de kroeg tegenkwam had ik zelf kunnen baren. En dan zelfs nog op een hele respectabele leeftijd van 24 of zo.
En kan iemand mij vertellen wat er ook al weer zo leuk was om met zijn allen op een klutje gepropt in de kroeg te staan? Afgezien van de lekkende biertjes, botsende zwetende lijven en hitte dan.


7. Dat gratis drank een gepasseerd station is. 


carnavalsoutfit roze konijn
Samen met mijn eigen roze konijn
Twintig jaar geleden moesten we de mannen en daarmee ook de gratis biertjes van ons afslaan. En als graag geziene gasten in onze stamkroeg kregen we regelmatig wat van de barmannen toegeschoven. 
Naiëf als we toen waren, vonden we het allemaal heel gewoon. Net zo als dat het nu heel gewoon is dat we onze drankjes allemaal zelf afrekenen, En dat we niet meer als prooi worden gezien door het gros van de jagende mannetjes.(Nou ja op die ene na dan, met een MILF-fantasie of gewoon contactlenzen vergeten).


8. Dat de rol die alcohol voor ouders vervuld, ook vervuld wordt door snoep voor kinderen. 


Een carnavalsfeestje bij de optocht moet toch ook een feest voor de kinderen zijn? En dus was de chips, snoep en Capri-sun in ruime hoeveelheden voor onze bloedjes beschikbaar (met dank aan Sjoerd en Inge). Die daar gretig misbruik van maakten. Resultaat: een stuk of tien rondrazende en springende kids, high van de suiker. 
Net als hun moeder zijn die van mij niet gezegend met een sterke maag. En dus werden we 's nachts wakker van een heel zielig klein meisje dat in haar bed moest overgeven. Maar gelukkig deed een warme douche en schoon beddengoed wonderen.

Eindconclusie: het waren drie hele gezellige dagen! 

Ik weet niet of ik met Carnaval 's nachts weer de kroeg in zou duiken. Maar om hetzelfde ritueel met de meiden volgend jaar te herhalen lijkt me een strak plan. In de middag dan.

Lees: lekker veel ruimte om te dansen en meer mensen van "onze" leeftijd. Soort zoekt soort toch. En bovendien kunnen we lekker op tijd naar bed. Gaan we  's ochtends ook niet meer zo stuk als de kids op ons bed springen.  


* Zie artikel "Vechten tegen broodroof chauffeurs 'van buiten', Algemeen Dagblad, 28 februari 2017






zondag 19 februari 2017

De liefde voor je kinderen is eindeloos | Mamablog met humor

liefde kids mamablog
Wat is liefde? En hoe voelt pure liefde? Als je kinderen hebt, kan het bijna niet anders dan dat je het ervaren hebt. 



Spontane knuffels

Een spontane knuffel van de oudste, de geur van de haartjes van je kleine. De jongste die "dag onderbroekenbil" tegen je zegt als ze gaat slapen en vervolgens heel hard moet lachen. 

De definitie van liefde

Wikipedia zegt dat liefde de diepe genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander betekent. In het geval van kinderen kun je eraan toevoegen dat je hun belang voor je eigen belang stelt en dat je je altijd zorgen over ze maakt.  Zoals over mijn oudste. 

Kat uit de boom-kijker

Mijn oudste is een gevoelig meisje dat de kat uit de boom kijkt. Ze moet altijd acclamatiseren voordat ze het aandurft om met onbekende kindjes te spelen. Kleine dingen zoals dat een klasgenootje haar hand niet vast wilden houden, raken haar meer dan een ander. 


Een onbezorgde jeugd geven

Uiteindelijk komt het hoge woord eruit en dan huilt ze zachtjes in mijn armen. Mijn hart huilt dan mee. Ik wil zo graag dat mijn kinderen een onbezorgde jeugd vol plezier, veiligheid en zonder zorgen ervaren. En het raakt mij meer dan wat dan ook als één van mijn kids verdriet heeft. 

Voor de eerste keer naar school

Toen ze net naar school ging heb ik me grote zorgen gemaakt. De eerste weken week ze niet verder dan een meter van de leraar. Ze hield zich op de achtergrond en maakte niet veel contact met andere kinderen. 
Inmiddels zijn we drieeneenhalf jaar verder en is er veel veranderd. Ze heeft veel vriendinnetjes en durft steeds meer van zichzelf te laten zien. Ze doet het goed op school en is in haar element.

Mama's oude angst

Af en toe speelt de oude angst van mama weer op. Bijvoorbeeld als ze een tijd lang niet heeft afgesproken met haar vriendinnetjes. Ik weet dan niet hoe snel ik actie moet ondernemen om een playdate te regelen. Mijn vriend is een stuk relaxter in die zaken. Hij stelt dat ze misschien even niet zo'n zin heeft om af te spreken en dat het wel weer komt. Daar kan ik het dan mee doen. Hij heeft ook wel een punt. 


Liefde is loslaten

Liefde is ook je kinderen vrij laten en ze hun eigen leven laten leiden. Het enige wat je als ouder kunt doen is ze een veilig vangnet bieden. En ze laten weten dat ze alles tegen hun papa en mama kunnen zeggen, zonder vooroordelen. 


Uitnodigingen voor kinderfeestjes

Vorige week vond ik maar liefst twee uitnodigingen voor kinderfeestjes in mijn oudste haar schooltas. Ik was als een kind zo blij. Een persoonlijke uitnodiging van koning Willem Alexander himself had mij niet blijer kunnen maken. Het gaat goed met haar. En als het goed gaat met haar, gaat het goed met mij.



zaterdag 18 februari 2017

Carnaval met kids

Als je in het Zuiden woont, ontkom je er niet aan: Carnaval! Er bestaan die-hard Carnavallers die vanaf november al bezig zijn met hét feest van het Zuiden. Sinds mamablogger Yvonne moeder is, ziet haar Carnaval er iets anders uit.


De elfde van de elfde

Zo vindt op 11 november exact om 11:11 uur de inluiding van het nieuwe Carnavalsseizoen plaats, in de Brabantse volkmond: De Elfde van de Elfde. 

Officiële reden voor deze datum ligt bij het getal 11 dat van oudsheer als getal van dwazen en gekken wordt beschouwd. Officieuze reden is dat de Carnavalverenigingen een excuus zochten om reeds voor Februari een heus Carnavalsfistje te kunnen geven.


Praalwagens bouwen en kostuums naaien

Na dit pré Carnaval feest rest de die-hard Carnavallers de volgende taak: een zo groot mogelijke praalwagen bouwen om het hele gezelschap in vol ornaat tijdens de optocht te vervoeren. De mannen houden zich bezig met de bouw. De vrouwen duiken achter hun naaimachine om iedereen van een flitsend en matchend kostuum te voorzien. Hoogtepunt is de optocht waarin al het harde werken wordt beloond met de "oehh's" en "ahh's" van de menigte die zich bij de optocht heeft verschanst. Vergeet ook de vele biertjes niet.


Aantrekkelijke caravalsoutfit

Een echte Carnavaller ben ik nooit geweest. Mijn aandacht ging vooral uit naar de outfit ik dat jaar aan zou aantrekken. Zo ben ik achtereenvolgens een engel, Mia Wallace uit Pulp Fiction, Britney Spears, Geisha, Duits Boerinnetje en Paris Hilton geweest. 

Blijkbaar had ik nogal de behoefte om bepaalde jongensfantasieën in vervulling te laten gaan. Outfits zoals patatje joppie, smurf, koe en andere aanverwante dieren met tepels. Ik  liet het graag aan andere vrouwen over.



Carnavallen van vrijdag tot en met dinsdag

Mijn vriendinnen en ik begonnen vrijdagavond en dat ging zo door tot en met dinsdagavond. Het haringhappen sloegen we over. Tijdens Carnaval bleef ik vaste prik bij een vriendinnetje in het centrum slapen. Onze dagindeling was vrij eenzijdig.

  1. Na een lange carnavalsavond en -nacht sliepen we een gat in de dag. 
  2. Tegen half vier kwamen we uit bed om te "ontbijten". 
  3. Tegen half vijf stond ik onder de douche om me toch weer enigszins fris en fruitig te voelen (poging niet geslaagd). 
  4. Om vijf uur trokken we onze outfit aan en voorzagen we onszelf van de juiste carnavalslook.
  5.  Om half zeven vertrokken we richting stad om ons weer in het feestgedruis te storten. 
  6. Om half vier doken we het bed in. 
  7. Herhaling van stap 1 tot en met 6.

Met Carnaval "erin komen"

Ik moest er altijd even inkomen. En dat had met name te maken met de muziek. Ik kan vele muzieksoorten waarderen van rock tot klassiek. Carnavalskrakers behoren tot de spreekwoordelijke uitzondering. 

Het eenzijdige ritme in combinatie met de eenvoudige songteksten (lala lala lalalala, la la lalalala) kan mij gewoonweg niet bekoren. 

Na een paar wijntjes vond ik alles leuk en hoste ik vrolijk mee in de polonaise, op diezelfde Carnavalsmuziek. Wanneer er dan tussendoor nog wat oude dance tracks werden gedraaid, kon mijn avond niet meer stuk.


Carnaval met kinderen: naar de Carnavalsoptocht

Sinds mijn lief en ik kinderen hebben, ziet Carnaval er iets anders uit. In plaats van vier avonden los in de kroeg is het feestgedruis beperkt tot één middag. En dan niet binnen maar buiten. 

Het feest vind plaats aan de zijlijn van de Carnavalsoptocht die ik al eerder noemde. En in plaats van vier uur 's avonds ben ik samen met vriend en kids om vier uur 's middags weer thuis. 

De carnavalsoutfits van de kids zijn zorgvuldig gekozen en tevens winterkou-proof. Ik draag voor de vierde keer op een rij mijn Heidi-outfit en mijn vriend heeft zijn roze konijnenpak weer aan, want wij hadden natuurlijk weer geen tijd om voor onszelf een nieuwe outfit te scoren. 
We staan tussen andere ouders aan een statafeltje bij onze vrienden voor de deur. Een bankje doet dienst als tribune voor onze kinderen. Het zonnetje schijnt. Ik kijk om me heen, hoor de vertrouwde klanken en geniet.

PS. Dit jaar ging ik voor het eerst sinds 7 jaar weer twee avonden op stap met Carnaval! Mijn boselfjes outfit hing al klaar. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees dan vooral mijn blog: Carnavalsdagboek van een mama. 

zaterdag 11 februari 2017

Puberende puppy in huis | Mamablog met humor

De hormonen gieren bij ons door het huis. Dit is niet het gevolg van een spontane zwangerschap en bij mijn meisjes zal de puberteit hopelijk nog een jaar of acht op zich laten wachten. Nee, het betreft de hormonen van puppy Sammie. Die heeft recentelijk– hoe zeg je dit netjes- zijn piemeltje ontdekt.

Hond in puberteit

Vanaf vijf maanden kunnen hondjes al in de puberteit komen. Dit uit zich vaak in ander gedrag en een verminderde gehoorzaamheid. Maar het belangrijkst aspect is toch de interesse in het vrouwelijk ras.



Rijgedrag van honden

De interesse van Sammie beperkt zich niet tot teefjes, ook mijn oudste dochter, de knuffels en ik moeten het ontgelden. Regelmatig probeert Sammie met twee pootjes mijn arm in een soort van houtgreep te nemen om vervolgens een serie zwoele salsa-bewegingen in te zetten. Dit gedrag noemt men ook wel: rijgedrag/
Het is uiteraard de bedoeling om dit soort gedrag zoveel mogelijk in de kiem te smoren, dus weet ik niet hoe snel ik hem van me af moet duwen. Subtiel werkt hier niet, want daar wordt meneer alleen maar meer opgewonden van, maar een fixe duw geeft meestal het gewenste resultaat.


Jonge hond met kinderen

Tips hond bij kinderen

Bij mijn dochters is het een ander verhaal. Die vinden het reuze grappig dat Sammie tegenwoordig een hip dansje doet en moeten er smakelijk om lachen als Sammie tegen hen aan beginnen te dansen. 

In een onbewaakt moment had Sammie laatst het stokpaardje van de jongste te pakken. Mijn meiden gierden het uit: “Kijk mama, Sammie kan paardrijden”. Ik zag het met lede ogen aan. 


Instructie voor kinderen

Uiteraard heb ik al talloze malen tegen mijn meisjes gezegd:

  1. Sammie mag dat niet.
  2. Je moet “NEE” tegen hem zeggen.
  3. Als je niets doet, wordt hij namelijk steeds wilder.
  4. Je moet Sammie van je afduwen.
  5. Dat Sammie de baas wil spelen. En dat zij de baas zijn van Sammie en niet andersom.


Rijgedrag opvoedkundig verantwoord uitleggen

Maar het maakte nog steeds niet veel indruk. Er was dus grover geschut nodig om de boodschap aan te laten komen, maar hoe ik dit ging verwoorden wist ik nog steeds niet. Hoe leg je op educatief verantwoorde wijze uit aan een meisje van zes en 3 dat Sammie tegen hen aan “danst” omdat hij daar opgewonden van wordt? Ik was er nog niet uit.



Rijgedrag en castratie

Toen mijn dochter weer luid grinnikend op de bank zat met Sammy tegen haar aan, was de maat vol.  

Ik legde voor de zoveelste keer uit dat Sammie dat niet mocht doen en dat hondjes dat niet mochten doen en dat als Sammie dat zou blijven doen we …. zijn piemeltje eraf zouden moeten knippen……..OEPS. Oftewel castratie in kindertaal. 

Het was eruit voordat ik het wist. En o ja, dat dat natuurlijk wel heel zielig zou zijn. Voor mijn dochter bleek het echter een heel plausibel argument, en ze duwde Sammie meteen van haar af.

Overleg met partner

Puberende pup

Toen ik later die avond naast mijn wederhelft in bed lag, vertelde ik hoe ik de kwestie had aangepakt. Die was NOT amused. 
Komt misschien ook omdat hij mijn opmerking meer in zijn kruis voelde dan de vrouwelijke bewoners van ons huis. 


Wat houdt castratie in?

 Na een hele discussie over wat castratie inhoudt ( jaaaaaa, ik weet dat dat de balletjes betreft en niet het piemeltje), snerende opmerkingen in de trant van: “ga je ze de volgende keer zeggen dat we zijn pootjes er af gaan hakken”. Voelde ik me toch wel wat bezwaard en een enigszins ontaarde moeder. Zou ik nu het tere kinderzieltje van mijn dochter voor eeuwig beschadigd hebben?


"Puppy rijden afleren" op Google

Als je op google zoekt op “puppy rijden afleren” vind je de nodige info. Jonge honden spelen schijnbaar zo samen om de sociale interactie te leren. 

De meeste pups spelen hiermee om de beurt een spel van dominantie en verplaatsen zich daarna in de onderdanige rol. Dit zodat ze samen kunnen leren hoe de socialisatie in een roedel werkt. 

Om het rijden af te leren, moet je duidelijk “NEE” zeggen als het gebeurt. Blijft je hond het toch doen, dan wordt je geacht je om te draaien en de hond te negeren. (negeren lijkt mij overigens wel moeilijk als de pup, terwijl je je omdraait, gewoon vrolijk doorgaat met rijden)

Puppy en rijgedrag

Als je zoekt op “puppy rijden kinderen uitleggen”, vind je een serie dramatische verhalen, maar geen pedagogisch verantwoorde uitleg van “rijden”. 

Tot die tijd zullen we het dan toch maar met mijn “piemelknip” opmerking moeten doen. Overigens heb ik het argument niet meer hoeven te gebruiken. Ze duwt Sammie voortaan zelf van zich af, zelfs zonder verwoestende kinderzieltjesopmerking.

Met kids naar het bos | Mamablog met humor

Afgelopen zondag was het heerlijk weer om te gaan wandelen in het bos. Papa was druk in de weer met een verbouwing op de zaak dus de meisjes hadden de dag voor onszelf. 



Met kids en hond naar het bos

Ik laadde de kids en puppy Sammie in de auto en reed naar het bos. Heerlijk om te genieten van de eerste zonnestralen die door de blaadjes van de bomen schijnen en de frisse boslucht. Krakende blaadjes onder je voeten. Aan iedere hand een kinderhandje en lopen maar.


Moois uit het bos verzamelen

Mijn kids kunnen het bos waarderen, maar wandelen is niet echt een hobby van ze. Dit betekent dat mama haar fantasie moet laten werken om ze te laten lopen. Ik neem altijd een zak mee, waar we de mooiste dingen uit het bos kunnen verzamelen om later een knutselwerk van te maken. Een blaadje hier, een eikeltje daar. Mijn kinderen vinden het geweldig. Om de minuut roept een kind enthousiast "Mama, kijk eens hier". Na de nodige “oehhh”s” en “ahhh”s” mag het item aan de zak worden toegevoegd en lopen we weer een stukje verder.

Sprookjes in het bos

Sprookjes doen het ook goed. Boomstronken met gaten erin zijn elfenhuisjes en in paddestoelen wonen kabouters. Natuurlijk moeten we altijd even luisteren of er iemand thuis is.

Dieren spotten in het bos

Dieren spotten is tricky. De aandachtspanne van kinderen is kort en als er na vijf minuten geen dier verschijnt is het spelletje niet meer leuk. Maar waarempel wij zagen maar liefst twee eekhoorntjes voorbijlopen.

Loslopende honden in het bos

Een ander attractie zijn alle hondjes die in het bos lopen. Met name hondje Sammie kan zijn geluk niet op. Iedere hond die we tegenkomen wordt uitvoerig geïnspecteerd. Dan volgt er een soort van tikkertje waarbij de honden elkaar bij toerbeurt achterna rennen. Gelukkig luistert Sammie tegenwoordig redelijk en na een minuut of vijf kunnen wij de route weer vervolgen. Totdat hij een ander hondje tegenkomt en dan begint het hele spel opnieuw.


Opladen in de natuur

Na zo'n dag in het bos voel ik me volledig opgeladen. De kids en Sammie zijn moe en voldaan van de wandeltocht dus de rest van de zondag heb ik geen kind aan ze. 

Nou maar hopen dat het weer volgend weekend ook een beetje meewerkt. Kunnen we weer lekker naar het bos.