zondag 19 maart 2017

Kind en sexualititeit, hoe ga je er mee om?

Ik durf het onderwerp bijna niet meer aan te snijden. Het is namelijk nogal omstreden. Maar na een nogal expliciete video van Patricia, loverboys en de stijgende populariteit van sexting onder tieners kun je naar mijn mening niet vroeg genoeg beginnen om open en eerlijk te zijn over sexualiteit tegen je kinderen. Maar hoe doe je dat precies?

Wij mama's gaan massaal naar erotische films zoals Fifty Shades Darker en hebben geen gene om hier uitgebreid op Facebook over te posten. 
Maar als het onze eigen kids betreft, voelt het anders. Ik ben geen uitzondering op de regel. Want het is ook best moeilijk. Hoe moet je als ouder verantwoordelijk en tegelijkertijd relaxed omgaan met kids en hun ontdekkingstocht op het gebied van sexualiteit?

Een paar dagen geleden zat ik nogal duf op de bank. Mijn jongste dochter was aan het spelen met Duplo en de oudste bekeek een vlog op de i-pad. Business as usual dus. Totdat, out of the blue, de jongste van vier meldde dat jongen X vandaag zijn piemeltje aan haar had laten zien.

Alarmbellen begonnen te rinkelen in mijn hoofd, de adreline begon te stromen en in een paar seconden was ik super alert. Het liefst had ik “What the fuck!”geschreeuwd, maar ik realiseerde me dat dit opvoedtechnisch waarschijnlijk niet verstandig was. Ik werd iets kalmer toen ik me realiseerde dat de jongen in kwestie ook een vierjarige was en dat het aannemelijk was dat hij geen snode plannen had.

Met een zo kalm mogelijke stem stelde ik haar een paar vragen om het incident helderder voor mezelf in kaart te brengen. De conversatie ging ongeveer als volgt:
Jongste dochter: "Mama, x heeft zijn piemel aan mij laten zien. hi hi"
Ik: (in schok, lange stilte) "Ooo, echt waar en wat vond je daarvan?"
Jd: "Wel grappig, hi hi".
Ik: "Ja, das wel grappig hè, zo'n piemeltje" (lacht als een boerin met kiespijn) "Maar het is niet zo netjes van X dat hij zijn piemeltje zomaar aan jou laat zien. En waar was zijn papa of mama toen dat gebeurde?"
Jd: "Die was beneden."
Ik: "O, en waar waren jullie dan?"
Jd: "Wij waren boven aan het spelen"
Ik: "O, das leuk ja, en waarom denk je dat X zijn piemeltje zien?"
Jd: "Omdat hij moest plassen, ha ha"
Ik: "Ja, dat is logisch en uhhh (ongemakkelijke stilte).......heb jij je spleetje ook aan hem laten zien?"
Jd: "Nee, mama, grinnik grinnik, natuurlijk niet!"
Ik: (redelijk opgelucht)" okay, das fijn, want je spleetje moet je niet zomaar aan iedereen laten zien, dat weet je toch hè."
Jd: "Ja mama, grinnik grinnik, ha ha ha"
Ik: "Ha ha ha,  maar uhhhh als X de volgende keer weer zijn piemeltje wil laten zien, moet je wel even naar die papa of mama gaan om het te zeggen hé"
Jd: "Jaha" (speelt verder met haar blokken).

Of ik deze situatie nu geheel pedagogisch verantwoord heb aangepakt, geen idee. Het leek mij voldoende verantwoordelijk en toch nog relaxed (ondanks dat ik me geenszins relaxed onder de situatie voelde). 

Er zullen ouders zijn die ervoor pleiten om het beestje gewoon bij zijn naam te noemen, in dit geval vagina, maar ik krijg dat mijn strot niet uit. Ook wil ik mijn kinderen niet remmen in hun sexualiteit maar het is ook weer niet de bedoeling dat ze te pas en te onpas hun rokje omhoog trekken om hun geslachtsdeel te flashen of constant met de hand in de broek zitten.

Nog enigszins in shock vertelde ik 's avonds het voorval aan mijn vriend. Die moest er om lachen. Volgens hem had het helemaal niets met sexualiteit te maken. Met wat dan wel wist hij niet echt onder woorden te brengen. 
dokter spelen sex

Een paar minuten laten begon hij smakelijk te vertellen over zijn ervaring in het doktertje spelen met een kleutervriendinnetje. Blijkbaar werd er geen lichaamsdeel tijdens het doktersonderzoek overgeslagen en alles ruimschoots geïnspecteerd. 

Ik moet zeggen dat ik die nacht niet echt lekker geslapen heb.

Meer informatie over de sexuele opvoeding van kinderen van 0 tot 12 jaar? Kijk eens op de site van Kindensexualiteit.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten