vrijdag 24 juni 2016

Help, mama heeft lege nest syndroom! | Mamablog met humor

Afgelopen woensdag was het zover: mijn jongste werd vier. En ik had het er zwaar mee.
Het voelde als een soort van afscheid, zeker omdat vriendlief en ik besloten hebben dat ons gezin compleet is.

Dat betekent dat er geen mollige babybeentjes meer door ons huis gaan trippelen. Of dat er een kleintje op mijn borst in slaap valt. Gewoon omdat het zo lekker veilig en vertrouwd voelt om dicht bij mama te zijn.

Het babyvet bij mijn jongste is al lang verdwenen. Alleen het stukje huid om haar polsjes, waar het net lijkt of er een elastiekje heeft gezeten, herinnert er nog aan.

Af en toe is ze nog zo heerlijk klein. Met haar kleine krakende kinderstemmetje zegt ze alles wat in haar opkomt. En ja, ze zoekt nog steeds regelmatig mama's schoot op. Ik moet haar nog altijd de trap opdragen als ze naar bed gaat. Op haar bed lees ik een verhaaltje, waarna ze tevreden gaat liggen. Om vervolgens te melden dat papa haar nog een kus en knuffel moet geven.

Mijn oudste van zeven slaat het verhaaltje inmiddels over. Sinds ze zelf kan lezen vind ze het leuker om haar eigen boekjes te lezen. Heel af en toe krijg ik nog een knuffel voordat ik haar welterusten zoen, maar ze zijn in de loop der tijd spaarzamer geworden.

De meeste kindjes die vier worden, gaan meteen naar school. Vaak hebben ze een dag of drie mogen wennen, maar zodra ze vier zijn gaan ze voortaan vier dagen in de week.
Het is verbazingwekkend hoe snel je kinderen opgroeien zodra ze naar school gaan. Ik heb ervaring met de oudste. Binnen twee weken was het kleine eraf. Ze was meteen een stuk wijzer en zelfstandiger. Dat inherent betekende dat ze mama weer een stukje minder nodig had. Dat natuurlijk goed is, omdat ze het uiteindelijk ook zelf in de grote wereld moet gaan redden. Maar toch.

Gelukkig was mijn jongste eind juni jarig, waardoor ze pas na de vakantie naar school “moet”. Zelf kan ze niet wachten, zoveel zin heeft ze erin. Naar school gaan betekent namelijk ook afspreken met andere kindjes, verjaardagsfeestjes en heel veel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Dat weet ze maar al te goed van haar oudere zus.

Ik ben blij dat ik het moment van school nog even kan uitstellen. En troost me met de gedachte dat ik nog de hele grote vakantie heb om van mijn kleinste kleine meid te genieten.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten