zaterdag 18 februari 2017

Carnaval met kids

Als je in het Zuiden woont, ontkom je er niet aan: Carnaval! Er bestaan die-hard Carnavallers die vanaf november al bezig zijn met hét feest van het Zuiden. 
Zo vindt op 11 november exact om 11:11 uur de inluiding van het nieuwe Carnavalsseizoen plaats, in de Brabantse volkmond: De Elfde van de Elfde. Officiële reden voor deze datum ligt bij het getal 11 dat van oudsheer als getal van dwazen en gekken wordt beschouwd. Officieuze reden is dat de Carnavalverenigingen een excuus zochten om reeds voor Februari een heus Carnavalsfistje te kunnen geven.
Na dit pré Carnaval feest rest de die-hard Carnavallers de volgende taak: een zo groot mogelijke praalwagen bouwen om het hele gezelschap in vol ornaat tijdens de optocht te vervoeren. De mannen houden zich bezig met de bouw. De vrouwen duiken achter hun naaimachine om iedereen van een flitsend en matchend kostuum te voorzien. Hoogtepunt is de optocht waarin al het harde werken wordt beloond met de "oehh's" en "ahh's" van de menigte die zich bij de optocht heeft verschanst. Vergeet ook de vele biertjes niet.
Een echte Carnavaller ben ik nooit geweest. Mijn aandacht ging vooral uit naar de outfit ik dat jaar aan zou aantrekken. Zo ben ik achtereenvolgens een engel, Mia Wallace uit Pulp Fiction, Britney Spears, Geisha, Duits Boerinnetje en Paris Hilton geweest. Blijkbaar had ik nogal de behoefte om bepaalde jongensfantasieën in vervulling te laten gaan. Outfits zoals patatje joppie,smurf, koe en andere aanverwante dieren met tepels liet ik graag aan andere vrouwen over.
Mijn vriendinnen en ik begonnen vrijdagavond en dat ging zo door tot en met dinsdagavond. Het haringhappen sloegen we over. Tijdens Carnaval bleef ik vaste prik bij een vriendinnetje in het centrum slapen. Onze dagindeling was vrij eenzijdig.
1. Na een lange carnavalsavond sliepen we een gat in de dag. 2. Tegen half vier kwamen we uit bed om te "ontbijten". 3. Tegen half vijf stond ik onder de douche om me toch weer enigszins fris en fruitig te voelen (poging niet geslaagd). 4. Om vijf uur trokken we onze outfit aan en voorzagen we onszelf van de juiste carnavalslook. 5. Om half zeven vertrokken we richting stad om ons weer in het feestgedruis te storten. 6. Om half vier doken we het bed in. 7. Herhaling van stap 1 tot en met 6.
Ik moest er altijd even inkomen. En dat had met name te maken met de muziek. Ik kan vele muzieksoorten waarderen van rock tot klassiek, behalve Carnavalskrakers. Het eenzijdige ritme in combinatie met de eenvoudige songteksten (lala lala lalalala, la la lalalala) kunnen mij gewoonweg niet bekoren. Na een paar wijntjes vond ik alles leuk en hoste ik vrolijk mee in de polonaise, op diezelfde Carnavalsmuziek. Wanneer er dan tussendoor nog wat oude dance tracks werden gedraaid, kon mijn avond niet meer stuk.
Sinds mijn lief en ik kinderen hebben, ziet Carnaval er iets anders uit. In plaats van vier avonden los in de kroeg is het feestgedruis beperkt tot één middag. En dan niet binnen maar buiten. 
Het feest vind plaats aan de zijlijn van de Carnavalsoptocht die ik al eerder noemde. En in plaats van vier uur 's avonds ben ik samen met vriend en kids om vier uur 's middags weer thuis. 
De carnavalsoutfits van de kids zijn zorgvuldig gekozen en tevens winterkou-proof. Ik draag voor de vierde keer op een rij mijn Heidi-outfit en mijn vriend heeft zijn roze konijnenpak weer aan, want wij hadden natuurlijk weer geen tijd om voor onszelf een nieuwe outfit te scoren. 
We staan tussen andere ouders aan een statafeltje bij onze vrienden voor de deur. Een bankje doet dienst als tribune voor onze kinderen. Het zonnetje schijnt. Ik kijk om me heen, hoor de vertrouwde klanken en geniet.

PS. Dit jaar ga ik voor het eerst sinds 7 jaar weer twee avonden op stap met Carnaval! Mijn boselfjes outfit hangt al klaar. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees dan vooral mijn volgende blog. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten